No cóż, nie miałam zielonego pojęcia co w sumie pierwsze tutaj wrzucić, więc stwierdziłam, że zrobię to wyzwanie. Znalazłam je przypadkiem na deviantart (http://icequeenofmitera.deviantart.com/journal/Dragon-Age-30-Day-Challenge-Master-List-355224880)
Tylko ja je odrobinkę zmienię i będę pisać 3 podpunkty w jednej notce. Będzie szybko, zwięźle i na temat :)
1. Favorite Dragon Age game (ie: Origins, Awakening, Dragon Age 2, Inqusition):
(tłum. Ulubiona gra z serii Dragon age (ie: Początek, Przebudzenie, Dragon age 2, Inkwizycja)
Cóż, to jest pytanie, na które na prawdę ciężko mi odpowiedzieć. Uwielbiam każdą z części, ale najbardziej przemawia chyba do mnie Początek. Ten mroczny klimat utrzymywany od początku, plaga, która czyhała na każdym kroku i Loghain ścigający nas krok w krok. Do tego dodać można oczywiście świetnych towarzyszy podróży, gdzie patrzę głównie na Zevrana, Oghrena i Stena.
Zalety tej gry można wymieniać długo, przynajmniej ja tak potrafię. Jednak największą z nich jest ten unikalny początek Początku. Delikatnie wczuwamy się w postać, chodzimy jej krokami jakbyśmy byli nią od zawsze. Czy to bezkastowy krasnolud, rozbójnik z miejskiego obcowiska albo wysoko urodzony szlachcic, koło którego wzdycha każda kobieta. Kiedy doskonale znaliśmy i wykreowaliśmy nasze dziecko, drugie ja, pojawiał się Duncan i zabierał mu wszystko. Całe szczęście, bezpieczeństwo, poczucie wolności. Jednak dla wyższych celów, w końcu wszystko do takowych prowadzi.
2. Favorite character:
(2. Ulubiony bohater)
Oh, tu muszę się poważnie zastanowić. W całym uniwersum pojawia się taki ogrom świetnych postaci, że na prawdę wybór jest trudny.
Po głębszym zastanowieniu wybiorę dwójkę, których uwielbiam od początku.
Oczywiście mówię o Zevranie i Morrigan. Za wiele tłumaczyć nie trzeba, bo kto grał w Początek ten doskonale zrozumie moje zauroczenie tymi postaciami. W kilku słowach:
Morrigan za cudowny światopogląd odnośnie dotyku i mężczyzn, a Zeva za najlepsze sposoby na podbicie mojego/mojej strażniczki serca.
3. Least favorite character:
Przez całą drugą część gry, nie potrafiłam znieść Merril. Kompletnie nie wpasowała mi się w klimat gry, ani towarzyszy z DA2. Ta urocza, głupiutka szczebiotka niszczyła mi klimat tej bandy szaleńców. Była taka nieświadoma, niezorientowana. Tym bardziej jej romans nie przypadł mi do gustu. Ledwo udawało mi się utrzymać jakkolwiek dobre stosunki z nią, a gdy już wdałam się z nią w romans, to przy pierwszej akcji "Demony są złe, nie dotykaj ich" dostawałam na głowę wiadro minusów i mój prosperujący romans wracał do punktu wyjścia, tzn. "Poromansuję Andersa, bo już teraz Fenrisa nie mogę".
No, jak na dzisiaj to wszystko. Idę pisać notkę na jutro/pojutrze, albo przynajmniej ją zacząć.
Dobranoc! :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz